TV-gids

Het Maggio Musicale Fiorentino (Florentijnse Muzikale Mei) is het oudste opera- en kunstfestival van Italië. Het werd in 1933 opgericht om hedendaagse en in de vergetelheid geraakte opera’s op de planken te brengen. In de loop der jaren heeft het festival zich verbreedt, en zijn orkestrale concerten er een vaste waarde geworden. Tijdens de editie van 2021 van het festival leidt maestro Daniel Harding het Orchestra del Maggio Musicale Fiorentino in een uitvoering van Johannes Brahms' Tragische Ouverture in d-mineur, Op. 81. Brahms componeerde zijn concertouverture in de zomer van 1880. Het donkere, onrustige stuk lijkt de serieuze tegenhanger van zijn luchtigere Akademische Festouvertüre, Op. 80. Deze uitvoering werd opgenomen in het Teatro del Maggio Musicale Fiorentino in Florence, Italië, in 2021.

Organist Ullrich Böhme eert de grote componist J. S. Bach met deze uitvoeringen op het nieuwe Bachorgel van de Thomaskerk in Leipzig. Dit orgel werd in gebruik genomen met Pinksteren in het jaar 2000. Het instrument is een exacte replica van het orgel dat Bach bespeelde gedurende de 27 jaar die hij in Leipzig doorbracht.

De Venezolaanse pianiste Gabiela Montero doet haar bijnaam ‘Koningin van de improvisatie’ eer aan tijdens dit concert. Dankzij haar interpretaties en haar unieke improvisatietalent heeft ze in een snel tempo bekendheid en fans over de hele wereld gekregen. De pianiste nodigt het publiek vaak uit tijdens haar optredens om met melodieën en verzoeknummers te komen, zodat een concert een kwestie van geven en nemen wordt. Tijdens deze opname presenteert ze een mix van eigentijdse composities en de klassieke meesterwerken.

Misha Fomin voerde in november 2020 romantische pianowerken uit in Concertgebouw Amsterdam. Zijn recital ging van start met Ludwig van Beethovens Pianosonate nr. 10, op. 14/2, en sonate nr. 15, op. 28 'Pastorale'. Het concert ging verder met een uitvoering van Frédéric Chopins Nocturne op. 9/1, Etude op. 25/7, en Johannes Brahms' technisch veeleisende 'Variaties op een Thema van Paganini', op. 35 (Boek II). Als toegift keerde Fomin terug voor Chopin/Liszt's Chant Polonais nr. 5 'Meine Freunden'.

In Geneva, the city where she spent the most of her life, Argentinian pianist Martha Argerich invites her lifelong music partner, the cellist Mischa Maisky, to play in private chamber music. Between each piece, Martha opens up to her daughter Annie Dutoit, in an intimate interview that brings both their intimacy and the music. On the program are Ludwig van Beethoven’s 7 variations after "The Magic Flute"; Robert Schumann’s Fantasiestücke, Op. 73; Frédéric Chopin’s Introduction & Polonaise, Op. 3; ‘Lerchengesang’ (No. 2) from Johannes Brahms’s 4 Gesänge, Op. 70; and ‘Largo’ from Chopin’s Cello Sonata in G minor, Op. 65. This broadcast was recorded on November 12 and 13, 2020, in Geneva, Switzerland.

In de Zwitserse stad Genève, waar zij het grootste deel van haar leven heeft doorgebracht, nodigt de Argentijnse pianiste Martha Argerich haar trouwe muzikale partner, cellist Mischa Maisky, uit om samen kamermuziek te spelen. Tussen de uitvoeringen door voert Martha een intiem gesprek met haar dochter Annie Dutoit, waarin zowel hun persoonlijke band als de muziek aan bod komt. Op het programma staan Ludwig van Beethovens 7 variaties op "Die Zauberflöte"; Robert Schumann's Fantasiestücke, Op. 73; Frédéric Chopin's Introduction en Polonaise brillante in C, Op. 3; 'Lerchengesang' (nr. 2) uit Johannes Brahms’ 4 Gesänge, Op. 70; en 'Largo' uit Chopin's Cellosonate in g, Op. 65. Dit programma werd opgenomen op 12 en 13 november 2020 in Genève, Zwitserland.

This episode presents the Brandenburg Concertos by Johann Sebastian Bach (1685-1750). Musical excerpts played by the Freiburger Barockorchester conducted by Gottfried von der Goltz. Bach's six Brandenburg Concertos rank among the undisputed favorites of all baroque fans. They have become a firm fixture in music education and an integral part of our international musical heritage. So what's their secret? The internationally acclaimed pianist and Bach expert Robert Levin provides an answer.

Ter gelegenheid van Internationale Vrouwendag geven violiste Laura Marzadori en pianist Andrea Bacchetti, beiden Italianen, een prachtig concert in het Teatro Sociale di Camogli, Italië. Op het programma staan Wolfgang Amadeus Mozart's Sonate nr. 18 in G majeur, K. 301; Ludwig van Beethovens Sonate nr. 5 in F majeur, Op. 24; Manuel de Falla's Suite Populaire Espagnole (transcriptie van Paul Kochaniski); Camille Saint-Saëns' Introduction en Rondo Capriccioso in a mineur, Op. 28; en ‘Méditation’ uit Jules Massenet's opera Thaïs. Dit concert werd op 8 maart 2022 opgenomen.

J. S. Bachs zes Brandenburgse Concerten behoren tot zijn bekendste werken. Hij schreef ze tussen 1711 en 1720 en droeg ze in 1721 op aan Christiaan Lodewijk, markgraaf van Brandenburg. Om te vieren dat deze geliefde werken 300 jaar bestaan, maakte de Tsjechische klavecinist en dirigent Václav Luks met zijn vermaarde barokensemble Collegium 1704 in 2021 opnames van alle zes Brandenburgse concerten, op historische instrumenten. De Brandenburgse Concerten volgen de structuur van het Italiaanse concerto grosso, waarin een groep solo-instrumenten op de voorgrond treedt ten opzichte van het grote ensemble. In de Brandenburgse Concerten nemen de solisten afwisselende, virtuoze solo’s voor hun rekening. Bij deze uitvoering in de prachtige Spiegelzaal van het Duitse slot Köthen spelen Luks en Collegium 1704 Bachs Brandenburgse Concert nr. 1 in F-groot, BWV 1046. Dit concert werd geschreven voor strijkers en hout- en koperblazers, met solo’s voor iedere instrumentengroep.

Mezzosopraan Ema Nikolovska (Canada, 1993) en pianist Michael Sikich (Verenigde Staten, 1993) vertolken ‘The sailor’s song’ uit Joseph Haydns Six original canzonettas, Boek 2 – Hob. XXVIa; Franz Schubert’s Auf dem See, Op. 92 Nr. 2 (D. 543); ‘Botschaft’ uit Johannes Brahms’ Fünf Lieder, Op. 47; ‘Röselein, Röselein!’ uit Robert Schumanns Sechs Gesänge, Op. 89; ‘A girl’ en ‘Pan is dead’ uit Robert Heppener’s Four songs on poems by Ezra Pound; ‘La Flûte de Pan’ en ‘La chevelure’ uit Claude Debussy’s Trois chansons de Bilitis, L. 90; Pauline Viardot’s ‘Haï luli!’; en ‘Produzhdeniye vesnï’ (De lente ontwaakt), en ‘Kreytserova sonata’ (Kreutzersonate) uit Dmitri Sjostakovitsj’ Satirï (Satires – Beelden uit het verleden), Op. 109, tijdens de laatste ronde van het Internationaal Vocalistenconcours 2019 – Lied Duo. Deze uitvoering werd opgenomen in het Theater aan de Parade in ‘s-Hertogenbosch.

Bariton Matthias Goerne werkt samen met violist Vilde Frang, cellist Nicolas Altstaedt, fluitist Stathis Karapanos en klavecinist Michaela Hasselt in dit programma met muziek van J. S. Bach. Hij zingt diverse baritonaria’s uit Bachs mooiste cantates, maar er is ook ruimte voor solostukken en duetten. Op het programma staan de Sonate nr. 3 in C-groot voor solo viool, BWV 1005; de aria’s ‘Hier, in meines Vaters Stätte’, BWV 32 en ‘Die Welt mit allen Königreichen’, BWV 59; de Suite nr. 5 in c-klein voor solo cello, BWV 1011; ‘Wenn Trost und Hülf ermangeln muß’, BWV 117; ‘Ja, ja, ich halte Jesum fest’, BWV 157; Invention nr. 7 in e-klein, BWV 778; Invention in A-groot, BWV 783; en ‘Welt ade, ich bin dein müde’, BWV 158. Deze uitvoering is opgenomen in Sint-Mariakerk in het Duitse Wittenberg.

Claude-Bénigne Balbastre was een leerling van Claude Rameau (broer van) in Dijon, en schopte het in Parijs tot organist van de Notre-Dame. Later liet hij het orgel staan om een subtieler klavecinist te worden – een geslaagde missie, getuige zijn klavierbundel Pièces de clavecin uit 1759. Ursula Dütschler bracht 25 jaar geleden een opname uit met het werk van de klavecimbelleraar van Marie-Antoinette, en keert nu terug naar haar oude liefde.

Gecomponeerd tussen 1901 en 1902, markeerde Mahlers Vijfde Symfonie een significante verschuiving in zijn compositiestijl, waarbij hij zich verwijderde van vocale elementen en zich richtte op een puur symfonische structuur. Het is een werk van immense reikwijdte en emotionele diepgang, bekend om zijn rijke orkestrale texturen en ingewikkelde contrapunt. De symfonie wordt gekenmerkt door zijn innovatieve gebruik van structuur en zijn verkenning van krachtige thema's, waaronder een diepgaande treurmars, een teder Adagietto voor strijkers en harp, en een levendige, triomfantelijke finale.

"Het is een uitdaging om tegenwoordig in de klassieke muziekwereld een uitvoering te vinden die indrukwekkender, significanter en ontroerender is: totale harmonie tussen geest en hart en besef en gevoel." schreef de Bernse krant Der Bund in 2003 na deze indrukwekkende uitvoering van Mahlers 'Resurrectie' Symfonie Nr. 2 door het toen pas opgerichte Luzern Festivalorkest. Claudio Abbado stelde dit ensemble samen uit bekende instrumentalisten, gevierde uitvoerders van kamermuziek en ervaren solisten uit 's werelds beste orkesten. Het concert was reeds maanden van tevoren uitverkocht. De Neue Züricher Zeitung schreef: "Het slotapplaus was ongekend, het zware laatste akkoord [..] verbrak de spanning die al negentig minuten had geduurd, zonder ook maar een moment te verslappen." In deze uitvoering worden solisten Eteri Gvazava (sopraan) en Anna Larsson (mezzosopraan) begeleidt door het Orfeón Donostiarra Koor.

De Italiaanse pianisten Roberto Prosseda en Alessandra Ammara spelen W. A. Mozarts Sonate voor twee piano's in D majeur, K. 488, Felix Mendelssohns Sonate voor twee piano's in D majeur, MWV S 1, en George Gershwins Rhapsody in Blue, tijdens dit concert dat op 26 juni 2020 werd opgenomen in concertzaal Fazioli in het Italiaanse Sacile.

Na zijn succesvolle debuutrecital in 2016 keert meesterpianist Misha Fomin terug naar de intimiteit van de Kleine Zaal van het Concertgebouw. Door zowel binnen- als buitenlandse pers wordt Misha Fomin geprezen om zijn vloeiend natuurlijke virtuositeit, zijn rijke kleurenpalet en muzikale intelligentie. In een concert opgenomen op 11 november 2017 staan naast lyrische werken van Schumann (Fantasie in C, op. 17) en Beethoven (Sonate nr. 30 in E, op. 109) ook enkele werken van Tsjaikovski op het programma, waaronder ‘Mei’, ‘Juni’ en ‘Oktober’ uit de ‘Jaargetijden’, Op. 37b en een pianobewerking door Franz Liszt van de ‘Polonaise’ uit Tsjaikovski’s opera Jevgeni Onegin.

Luca Vignali (hobo), Angelo De Angelis (klarinet), Carmine Pinto (hoorn), Eliseo Smordoni (fagot), en Linda Di Carlo (piano) spelen Wolfgang Amadeus Mozarts Kwintet voor piano, hobo, klarinet, fagot en hoorn in Es-groot, K. 452. De première van het werk vond op 1 april 1784 plaats in het Weense Burgtheater, met de componist zelf achter de piano. Kort na de uitvoering schreef Mozart aan zijn vader Leopold: "Ik beschouw dit het beste werk dat ik ooit heb geschreven...". Opvallend is de ongebruikelijke instrumentatie van het kwintet, die de componist voor een uitdaging stelde "aangezien losse blaasinstrumenten, anders dan in tweetallen, zich moeilijk laten mengen ". Daarom verkende Mozart allerlei verschillende instrumentcombinaties om uiteenlopende klankkleuren te bereiken, en gebruikte hij ter afwisseling korte frases en motiefjes. Deze uitvoering werd op 23 juni 2022 opgenomen in het Auditorium Santa Cecilia in Perugia, Italië.

Deze unieke productie van Carl Maria von Weber’s ‘Der Freischütz’ (De vrijschutter) kwam tot stand ter gelegenheid van de tweehonderdste verjaardag van de première van dit werk in Konzerthaus Berlin én het tweehonderdjarig bestaan van de concertzaal zelf. Voor deze productie plantte het Catalaanse theatergezelschap La Fura dels Baus – dat internationaal bekend staat om hun avantgardistische kijk op opera – een virtueel woud in de Grote Zaal van het Konzerthaus, voor deze enerverende interpretatie van Von Weber’s Romantische opera. Podiumregisseur Carlus Padrissa noemt deze productie uit 2021 een “reis naar de wortels van opera, waarin mythe, geschiedenis en de actuele werkelijkheid van het woud samenkomen”. Christoph Eschenbach leidt het Konzerthausorchester Berlin en het Rundfunkchor Berlin. Solisten zijn Jeanine De Bique (Agathe), Anna Prohaska (Ännchen), Benjamin Bruns (Max), Falk Struckmann (Kaspar), Franz Hawlata (Kuno) en Viktor Rud (Kilian). Deze uitvoering werd opgenomen op 18 juni 2021.

Iván Fischer dirigeert het Boedapest Festival Orkest in deze concertopname uit 2015 vanuit de Béla Bartók Nationale Concertzaal in Boedapest, Hongarije. Het concert begint met Sergej Prokofjevs Ouverture op Hebreeuwse thema's, Op. 34. Daarna schittert Thomas Zehetmair als soloviolist in Prokofjevs Vioolconcert nr. 2, Op. 63. Het tweede deel van het concert draait om Igor Stravinsky: muziek geschreven voor het ballet 'Jeu de cartes' (1937), en de Vuurvogelsuite nr. 2 (1919). Jeu de cartes behoort tot Stravinsky's neoklassieke werken en bestaat uit drie delen ('giften'). De Vuurvogelsuite nr. 2 is gebaseerd op de muziek uit het gelijknamige ballet, geschreven voor Sergej Diaghilevs Ballets Russes, dat in 1910 in Parijs de première beleefde.

Deze Sonate voor Viool en Klavecimbel Nr. 1 BWV 1014 is de eerste van de sonates die Johann Sebastian Bach voor 1725 componeerde, waarschijnlijk toen hij werkzaam was als Kapellmeister in Köthen. Er wordt aangenomen dat hij de sonates voor Prins Leopold schreef en later de werken voor eigen gebruik in Leipzig aanpaste. Misschien is het hierdoor dat de werken goed speelbaar zijn voor amateurs, maar alle sonates bevatten genoeg finesse om een uitdaging te zijn voor professionele musici. De verschillende werken zijn als set bedoeld, net zoals de Brandenburgse concerten.

Nadat de gelauwerde Italiaanse pianist Riccardo Schwartz alle 32 pianosonates van Ludwig van Beethoven opnam ter gelegenheid van de 250e geboortedag van die componist, besloot hij zich te wijden aan Robert Schumann’s repertoire voor piano solo. In dit programma speelt Schwartz Schumann’s Pianosonate nr. 2 in g-klein, Op. 22. De componist voltooide het werk in 1838. Van Schumann’s drie pianosonaten wordt de Pianosonate nr. 2 het vaakste uitgevoerd en opgenomen. Het begint met een energiek eerste deel, gevolgd door een mooi, traag Andantino gebaseerd op Schumann’s lied ‘Im Herbste’ (1828). Het derde deel is een kort Scherzo. Op verzoek van zijn toekomstige vrouw Clara verving de componist de oorspronkelijke finale door een minder veeleisend deel. De veelgeprezen pianist Riccardo Schwartz (1986) treedt over de hele wereld op als solist, onder andere met wereldberoemde dirigenten als Gustav Kuhn en Yuri Temirkanov.