TV-gids

Mahlers Kindertotenlieder (Liederen over de dood van kinderen) is een diep persoonlijke liederencyclus voor zang en orkest, geïnspireerd op de gedichten van Friedrich Rückert over het verlies van zijn kinderen.

Hans van Manen (1932) wordt internationaal erkend als een van de grootmeesters van het hedendaagse ballet. Van Manen creëerde ruim 150 balletten, die allemaal zijn onmiskenbare signatuur dragen: een heldere structuur, verfijnde eenvoud en een afkeer van overbodige franje. In de documentaire ‘Hans van Manen – Moving to Music’ (2022) blikt Van Manen terug op zijn leven, werk en de inspiratiebronnen voor zijn balletten vol drama en erotiek. De film bevat fragmenten uit enkele van zijn meest succesvolle balletten, waaronder het destijds controversiële Metaforen (1965) met de eerste mannelijke pas de deux, Adagio Hammerklavier (1973) en Sarcasmen (1981). Regisseur Reiner E. Moritz laat bovendien vrienden en collega’s als Ted Brandsen (Het Nationale Ballet), Martin Schläpfer (Wiener Staatsballett), en Van Manens partner Henk van Dijk aan het woord, waarmee de film een rijk en veelzijdig portret van de grote choreograaf geeft.

De vertolkingen van de muziek van Sergej Rachmaninov door de Russische pianist Nikolaj Loeganski worden over de hele wereld geprezen. In dit geweldige recital presenteert de grote pianist werken van die Russische romantische componist, naast muziek van Ludwig van Beethoven en Alexander Glazoenov. Loeganski begint zijn concert met Beethovens Pianosonate nr. 14 in cis mineur, Op. 27 nr. 2, 'Mondschein', gevolgd door Alexander Glazoenovs Pianosonate nr. 2 in e mineur, Op. 75. Vervolgens speelt Loeganski een selectie werken van Rachmaninov: Rachmaninovs pianotranscriptie van J.S. Bachs Partita nr. 3 in E majeur; een selectie uit Études-Tableaux (nrs. 1, 2, 4 en 8, Op, 33, en nrs. 5 en 6, Op. 39); Lila (Op. 21, nr. 5); Prelude in c mineur, Op. 23 nr. 7; en Rachmaninovs transcriptie van Pjotr Iljitsj Tsjaikovski's Wiegelied (Op. 16 nr. 1). Dit recital werd opgenomen in Concertzaal Tsjaikovski in Moskou, Rusland, op 4 juni 2021.

Nadat de gelauwerde Italiaanse pianist Riccardo Schwartz alle 32 pianosonates van Ludwig van Beethoven opnam ter gelegenheid van de 250e geboortedag van die componist, besloot hij zich te wijden aan Robert Schumann’s repertoire voor piano solo. Schumann schreef zijn Fantasie in C, Op. 17 in 1836, maar herzag het voor de publicatie in 1839. Het aan Franz Liszt opgedragen werk behoort tot Schumann's beste werken voor solopiano, en is een sleutelwerk binnen de vroege Romantische periode. Het eerste deel van dit in een losse sonatevorm geschreven meesterwerk is rapsodisch en hartstochtelijk van aard, het middendeel is een grandioos rondo, en de finale is traag en meditatief. De veelgeprezen pianist Riccardo Schwartz (1986) treedt over de hele wereld op als solist, onder andere met wereldberoemde dirigenten als Gustav Kuhn en Yuri Temirkanov.

Elke zomer vindt op het Griekse eiland Patmos een uniek muziekfestival plaats dat zich enerzijds op kamermuziek en anderzijds op gewijde muziek richt. Deze film documenteert de editie van 2024, toen er vooraanstaande solisten en ensembles van over de hele wereld optraden. Op het programma staan onder meer Roberto Prosseda, pianist en artistiek leider van het festival, en Steven Isserlis, Irène Duval, Michael Guttman met het Brussels Kamerorkest, en Peter Phillips en diens The Tallis Scholars. In interviews delen verschillende artiesten hun ervaringen over dit kleinschalige festival en de unieke sfeer van het eiland. De regie van deze documentaire, die door de Patmos Music Festival Association werd geproduceerd, was in handen van Alberto Girotto.

De ster van de jonge Venezolaanse dirigent Glass Marcano is rijzende. Nadat zij als violist actief was in een aantal lokale jeugd- en symfonieorkesten stond zijn in 2012 als eerst als dirigent voor een ensemble. In september 2020 won ze in Parijs de Orkestprijs op ‘La Maestra’, het internationale concours voor vrouwelijke dirigenten. In dit concert, dat in februari 2021 werd opgenomen in de Opéra de Tours, leidt Marcano het Orchestre Symphonique Région Centre-Val de Loire/Tours in uitvoeringen van twee meesterwerken uit de Romantiek. Het programma gaat van start met Ludwig van Beethovens Vioolconcert in D-groot, Op. 61, met Stéphanie-Marie Degand als solist. Dit werk geldt als één van de belangrijkste in het genre. Het programma besluit met Georges Bizets Symfonie in C-groot, uit 1855, geschreven door de componist als 17-jarige!

De Italiaanse pianist Andrea Bacchetti treedt op als dirigent én solist in dit concert dat werd opgenomen in het Teatro Chiabrera in de Italiaanse stad Savona. Hij wordt begeleid door I Musici di Parma. Op het programma staan J.S. Bachs Prelude en Fuga in E-majeur, BWV 878 (Das wohltemperierte Klavier, Boek II, nr. 9), Joseph Haydns Pianoconcert nr. 11 in D-majeur (Hob. XVIII: 11), Bachs Prelude en Fuga in a-mineur, BWV 889 (Das wohltemperierte Klavier, Boek II, nr. 20), Wolfgang Amadeus Mozarts Pianoconcert nr. 24 in c-mineur, K. 491, en Bachs Prelude en Fuga in c-mineur, BWV 871 (Das wohltemperierte Klavier, Boek II, nr. 2). Deze uitvoering werd opgenomen op 17 januari 2025.

In Geneva, the city where she spent the most of her life, Argentinian pianist Martha Argerich invites her lifelong music partner, the cellist Mischa Maisky, to play in private chamber music. Between each piece, Martha opens up to her daughter Annie Dutoit, in an intimate interview that brings both their intimacy and the music. On the program are Ludwig van Beethoven’s 7 variations after "The Magic Flute"; Robert Schumann’s Fantasiestücke, Op. 73; Frédéric Chopin’s Introduction & Polonaise, Op. 3; ‘Lerchengesang’ (No. 2) from Johannes Brahms’s 4 Gesänge, Op. 70; and ‘Largo’ from Chopin’s Cello Sonata in G minor, Op. 65. This broadcast was recorded on November 12 and 13, 2020, in Geneva, Switzerland.

In de Zwitserse stad Genève, waar zij het grootste deel van haar leven heeft doorgebracht, nodigt de Argentijnse pianiste Martha Argerich haar trouwe muzikale partner, cellist Mischa Maisky, uit om samen kamermuziek te spelen. Tussen de uitvoeringen door voert Martha een intiem gesprek met haar dochter Annie Dutoit, waarin zowel hun persoonlijke band als de muziek aan bod komt. Op het programma staan Ludwig van Beethovens 7 variaties op "Die Zauberflöte"; Robert Schumann's Fantasiestücke, Op. 73; Frédéric Chopin's Introduction en Polonaise brillante in C, Op. 3; 'Lerchengesang' (nr. 2) uit Johannes Brahms’ 4 Gesänge, Op. 70; en 'Largo' uit Chopin's Cellosonate in g, Op. 65. Dit programma werd opgenomen op 12 en 13 november 2020 in Genève, Zwitserland.

Maestro Herbert Blomstedt maakt zijn debuut bij het Festivalorkest van Luzern tijdens het Lucerne Festival van 2020 met Ludwig van Beethovens geroemde Symfonie nr. 3 in Es-groot, Op. 55, ‘Eroïca’. Een maand voor dit optreden vierde de vitale Zweedse dirigent zijn 93e verjaardag. Deze opmerkelijke uitvoering werd in augustus 2020 opgenomen in het Cultuur- en Congrescentrum (KKL) in het Zwitserse Luzern.

De Indiase dirigent Zubin Mehta (1936) werd in 1977 benoemd tot muzikaal leider van het Israëlisch Filharmonisch Orkest (IPO), en in 1981 werd zijn aanstelling uitgebreid tot muzikaal leider voor het leven. Op 18 juli 1996 leidde Mehta het IPO in de allereerste uitvoering van Richard Strauss’ symfonisch gedicht Till Eulenspiegels lustige Streiche, Op. 28. Mehta staat wereldwijd bekend als een van de grootste vertolkers van het grote symfonische repertoire, in het bijzonder van de romantische werken van Anton Bruckner, Gustav Mahler en Richard Strauss. Hoewel hij dit geliefde meesterwerk al talloze malen had gedirigeerd, was dit de eerste keer dat hij het vanaf het begin met het orkest instudeerde. Deze aflevering van ‘In repetitie’ toont de dialoog tussen Mehta en de musici, terwijl zij samen Strauss’ levendige toondicht verkennen.

De Italiaanse dirigent Gianandrea Noseda leidt het London Symphony Orchestra (LSO) in een uitvoering van Ludwig van Beethovens Pianoconcert nr. 5 in Es-majeur, Op. 73, beter bekend als het 'Keizersconcert'. De Italiaanse pianist Beatrice Rana is de solist. The New York Times beschrijft haar als 'een van de meest verhelderende en wonderbaarlijk begaafde artiesten van de nieuwe generatie'. Beethovens Vijfde Pianoconcert opent met een groots, majestueus akkoord, gevolgd door een briljante pianopassage, waarmee de toon wordt gezet voor een van de meest geprezen werken in het pianorepertoire. Het werk, gecomponeerd tussen 1809 en 1811, weerspiegelt Beethovens dadendrang tijdens deze turbulente periode in de Europese geschiedenis. De durf, lyriek en virtuositeit van het werk dwingen bewondering af. Dit concert werd op 2 februari 2022 opgenomen in de Barbican Hall in Londen, Verenigd Koninkrijk.

De Italiaanse pianisten Roberto Prosseda en Alessandra Ammara spelen W. A. Mozarts Sonate voor twee piano's in D majeur, K. 488, Felix Mendelssohns Sonate voor twee piano's in D majeur, MWV S 1, en George Gershwins Rhapsody in Blue, tijdens dit concert dat op 26 juni 2020 werd opgenomen in concertzaal Fazioli in het Italiaanse Sacile.

J. S. Bachs zes Brandenburgse Concerten behoren tot zijn bekendste werken. Hij schreef ze tussen 1711 en 1720 en droeg ze in 1721 op aan Christiaan Lodewijk, markgraaf van Brandenburg. Om te vieren dat deze geliefde werken 300 jaar bestaan, maakte de Tsjechische klavecinist en dirigent Václav Luks met zijn vermaarde barokensemble Collegium 1704 in 2021 opnames van alle zes Brandenburgse concerten, op historische instrumenten. De Brandenburgse Concerten volgen de structuur van het Italiaanse concerto grosso, waarin een groep solo-instrumenten op de voorgrond treedt ten opzichte van het grote ensemble. In de Brandenburgse Concerten nemen de solisten afwisselende, virtuoze solo’s voor hun rekening. Bij deze uitvoering in de prachtige Spiegelzaal van het Duitse slot Köthen spelen Luks en Collegium 1704 Bachs Brandenburgse Concert nr. 1 in F-groot, BWV 1046. Dit concert werd geschreven voor strijkers en hout- en koperblazers, met solo’s voor iedere instrumentengroep.

Hartmut Haenchen dirigeert de philharmonie zuidnederland in een uitvoering van Bruckners Symfonie Nr. 7. Bruckner zat goed in zijn vel toen hij de grootse Zevende Symfonie schreef. Dat is aan alles te horen. Van de hartveroverende opening tot het intense Adagio. Nog altijd is de Zevende één van Bruckners populairste composities. Een buitenkans dus om de visie van gastdirigent Hartmut Haenchen op dit succeswerk te kunnen beluisteren. Hij werd door het toonaangevende Duitse muziektijdschrift Opernwelt uitgeroepen tot ‘dirigent van het jaar’. Opgenomen in het Muziekgebouw te Eindhoven in 2019.

Het toonaangevende Franse strijkkwartet Quatuor Ébène wijdde een opmerkelijk en ambitieus project aan de 250ste geboortedag van Ludwig van Beethoven (1770-1827): het viertal nam álle werken voor strijkkwartet van de grote componist op. Vijf jaar lang dompelden violisten Pierre Colombet en Gabriel Le Magadure, altvioliste Marie Chilemme, en cellist Raphaël Merlin zich onder in die 650 pagina’s bladmuziek, waar Beethoven drie decennia lang zijn creativiteit in uitte. Hun inspanningen culmineerden in de herfst van 2020 in de integrale uitvoering van deze werken tijdens zes indrukwekkende concerten in de Philharmonie de Paris. Quatuor Ébène verkende elk facet van Beethovens strijkkwartetrepertoire: van de jeugdige Opus 18 strijkkwartetten tot de kwartetten Rasumovsky, Harp, en Serioso (Opus 59, 74, en 95) uit zijn middenperiode, en ten slotte de diepgang van zijn late kwartetten (Opus 127 tot 135). In deze uitzending speelt Quatuor Ébène Beethovens Strijkkwartet nr. 2 in G majeur, Op. 18, nr. 2; Strijkkwartet nr. 16 in F majeur, Op. 135; en Strijkkwartet nr. 14 in cis-mineur, Op. 131. Dit concert werd opgenomen in de Philharmonie de Paris op 16 december 2020.

Sir Simon Rattle leidt het London Symphony Orchestra and Chorus in een uitvoering van Ludwig van Beethovens Symfonie nr. 9 in d-mineur, Op. 125. De solisten zijn Iwona Sobotka (sopraan), Anna Stephany (mezzosopraan), Robert Murray (tenor) en Florian Boesch (bariton). Met een ongeëvenaarde symfonische finesse zette Beethoven zijn eerdere overpeinzingen over lot en heldendom opzij, om zijn uiterst muzikale en enorm geslaagde Negende Symfonie te componeren. Dit monumentale werk staat bekend om het vooruitstrevende gebruik van koor en vocale solisten in het slotdeel, waarin een toonzetting van Friedrich Schillers gedicht "Ode an die Freude" wordt gezongen. Beethovens Negende beleefde zijn première in 1824, en is nog altijd één van de meest uitgevoerde, en meest beroemde werken van de klassieke muziek. Deze uitvoering werd op 16 februari 2020 opgenomen in de Barbican Hall in Londen, Verenigd Koninkrijk.

De Amerikaanse ‘Conductor Laureate’ Michael Tilson Thomas leidt het London Symphony Orchestra in een programma vol romantische meesterwerken. Het concert opent met Franz Liszt’s Pianoconcert nr. 1, met als solist de briljante Tsjechische pianist Lukáš Vondráček. Hoogtepunt van het concert is de emotionele reis uit Gustav Mahler’s Symfonie nr. 5. Deze indrukwekkende uitvoering werd op 15 mei 2022 opgenomen in de Barbican Hall in de Britse hoofdstad Londen.

Franz Welser-Möst dirigeert het Cleveland Orchestra in een concert met Richard Strauss' Ein Heldenleben, Op. 40. De violist David Radzynski treedt op als solist. Deze opname vond plaats in de Severance Hall in Cleveland in februari 2023. Op 34-jarige leeftijd veroorzaakte Strauss opschudding door zichzelf als de centrale figuur in zijn symfonisch gedicht te portretteren. Algemeen beschouwd als autobiografisch, bevat het werk meer dan dertig citaten uit Strauss' eerdere composities.

Dit concert is het resultaat van een samenwerking tussen het 'Giuseppe Nicolini' Conservatorium van Piacenza en het 'Giuseppe Verdi' Conservatorium van Milaan als onderdeel van het project "MIlanoPIACEnza ... suonare insieme”. Op het programma staan werken van de Nederlandse dirigent en componist Johan de Meij. 'Echoes of San Marco' is een eerbetoon aan de Venetiaanse renaissancecomponist Giovanni Gabrieli (1555-1612). Het werk opent met een citaat uit de Canzon Septimi Toni uit het Sacre Sinfoniae van Gabrieli, dat net als het origineel geschreven is voor twee koren van koperblazers. Het werk ‘Fellini’ is gecomponeerd voor saxofoon en orkest en is een eerbetoon van de Italiaanse filmregisseur Federico Fellini (1920-1993). De Meij componeerde het werk voor saxofonist Hans de Jong, die tijdens het concert gekleed is als melancholische clown om de vaak dromerige en imaginaire werelden in Fellini’s films kracht bij te zetten. Dit concert is opgenomen in de Sala dei Teatini van het Teatri di Piacenza in 2018. Geregisseerd door Pietro Tagliaferri.

Fabio Luisi dirigeert het Deens Radio Symfonieorkest in een uitvoering van twee ware meesterwerken. Paganini's Vioolconcert nr. 1 staat samen met Brahms' symfonische debuut, de Symfonie Nr. 1, Op.68, op het programma. Paganini's Vioolconcert dateert uit de vroege jaren '10 van de negentiende eeuw toen de vioolvirtuoos op tournee was door Italië. Het werk is een schoolvoorbeeld van Paganini's uitzonderlijke techniek en vergt zeer veel van de solist. In het werk is ook al de karakteristieke 'bel canto'-stijl aanwezig die door tijdgenoten als Rossini werd gebruikt. Solist bij het DNR is In Mo Yang, de winnaar van de prestigieuze Paganini Competition van 2015. Het concert is opgenomen in het DR Koncerthuset te Kopenhagen in 2017.

Sergej Prokofjev baseerde zijn ballet ‘Romeo and Juliet’ op William Shakespeares beroemde toneelstuk met diezelfde naam, over twee jonge geliefden uit de twistende families Montague en Capulet. De geroemde Franse choreograaf Jean-Christophe Maillot creëerde in 1996 een opvallende choreografie van dit ballet, die over de hele wereld met veel succes is uitgevoerd. In zijn productie benadert Maillot het verhaal van Romeo en Julia niet als een sociaal conflict of een strijd tussen geslachten die volgens een strikte erecode wordt uitgevochten, maar juist als een verhaal over de tragiek van de willekeur, die uitmondt in de dood van twee kinderen die zich meer richtten op liefde dan op haat. Deze versie uit 2002 wordt gedanst door de dansers van het Ballet van Monte-Carlo. Chris Roelandt en Bernice Coppieters dansen de titelrollen.