TV-gids

Gustavo Dudamel dirigeert het koor en orkest van de Opéra de Paris in een uitvoering van Giacomo Puccini’s (1858-1924) La bohème. Opgenomen in de Opéra National de Paris in 2017 en geregisseerd door Claus Guth. Solisten zijn Nicole Car, Aida Garifullina, Atalla Ayan en Artur Ruciński. La bohème ging in 1896 in première in het Teatro Regio te Turijn. Het libretto focust zich op de liefdesrelatie tussen Rodolfo en Mimì. Wanneer de jonge dichter Rodolfo Mimì ontmoet is het nog liefde op het eerste gezicht, maar zal de vlam van de liefde blijven branden wanneer ze geconfronteerd worden met de gruwelheden die armoede en slechte gezondheid met zich meebrengen?

Every year, the Europakonzert is hosted by the Berliner Philharmoniker in a notorious concert hall or on a special location. This years concert is performed at the magnificent Royal Albert Hall in London. The Dutch conductor Bernard Haitink starts with Tchaikovsky's Fantasy Overture from "Roméo et Juliette". The second piece by Wolfgang Amadeus Mozart is his famous Violin Concerto No. 3 in G major K. 216 played by the German violinist Frank Peter Zimmermann. During his career he played with a lot of famous orchestras and conductors such as the Boston Symphony Orchestra and Mariss Jansons. He has a great passion for chamber music and plays a lot of recitals with the Italian pianist Enrico Pace. The concert closes with Stravinsky's The Rite of Spring which he wrote in 1913 for Sergei Diaghilev's Ballets Russes. The première caused a lot of sensation and near-riot in the audience because of the avant-garde nature, music and choreography of the piece. The Rite of Spring is now considered as one of the masterpieces of classical music history and has influenced many 20th-century music composers. The encore is Tchaikovsky's Flower Waltz from the Nutcracker.

Tijdens het nieuwsjaarsconcert van 2010 staat de Berliner Philharmoniker onder leiding van Gustavo Dudamel, wiens onuitputtelijke energie en uitzonderlijke artisticiteit hem tot een van de meest gevraagde dirigenten ter wereld maken. Samen verwelkomen ze mezzosopraan Elīna Garanča, die zich in korte tijd heeft ontpopt tot een van de meest bekende zangeressen van deze tijd. Op het concertprogramma staan enkele werken van Franse componisten, waaronder Berlioz’ Le Carnival Romain, Overture, Op. 9 en 'D’Amour l’ardente flamme’ uit La Damnation de Faust (Op. 24). Daarnaast zingt Garanča Saint-Saëns’ ‘Mon cœur s’ouvre à ta voix’ en de ‘Danse Bacchanale’ uit de opera Samson et Dalila, naast de ‘Habanera’, ‘Seguidilla’ en het ‘Chanson Bohème’ uit Bizets Carmen. Het concert wordt afgesloten met De Falla's Suite Nr. 2 uit het ballet ‘El sombrero de tres picos’.

Het muzikale collectief Les Dissonances werd in 2004 opgericht door violist David Grimal. Het ensemble werkt zonder dirigent en is samengesteld uit musici uit de best aangeschreven Europese orkesten, internationale solisten, en jong talent. In dit programma speelt Les Dissonances Franz Schubert’s Symfonie nr. 8 in b-klein, D. 759, die bekend staat als de ‘Unvollendete’. Schubert begon aan dit werk in 1822, maar hij rondde alleen de eerste twee delen af. Het eerste daarvan – het Allegro moderato – heeft een duistere, geheimzinnige stemming, dat contrasteert met het mooie tweede deel in E-groot, Andante con moto. Van het derde deel, een Scherzo, schreef Schubert slechts enkele maten op. Waarom het werk nooit is afgerond, is niet met zekerheid te zeggen. Bovendien is het één van Schubert’s geliefdste composities. Deze uitvoering werd in 2013 opgenomen in de Cité de la musique in Paris, in Frankrijk.

Het muzikale collectief Les Dissonances werd in 2004 opgericht door violist David Grimal. Het ensemble werkt zonder dirigent en is samengesteld uit musici uit de best aangeschreven Europese orkesten, internationale solisten, en jong talent. In dit programma speelt Les Dissonances Wolfgang Amadeus Mozart’s Vioolconcert nr. 4 in D-groot, K. 218 met Grimal als solist. Op zijn eerste vioolconcert na schreef Mozart zijn andere vioolconcerten, vier in getal, in 1775, toen hij concertmeester was aan het Salzburgse hof. Van zijn vijf vioolconcerten behoort deze vierde tot de bekendste. Deze uitvoering werd in 2014 opgenomen in Cité de la Musique in Frankrijk.

In de Bartholomeuskerk in het Duitse Dornheim, waar componist Johann Sebastian Bach met zijn eerste vrouw Maria Barbara trouwde, speelt de bekende Nederlandse cellist Anner Bijlsma diens Cellosuite nr. 5 in c-klein, BWV 1011. Waarschijnlijk schreef Bach deze verzameling van Zes suites voor onbegeleide cello in de jaren 1717-1723. Zijn cellosuites vormen een essentieel deel van het cellorepertoire, waarin de talrijke polyfone mogelijkheden van het instrument effectief worden benut. Zoals te doen gebruikelijk bij suites uit de Barok is elk onderdeel gebaseerd op traditionele hofdansen. Bachs Suite nr. 5 begint met een prelude, en wordt gevolgd door een allemande, een courante, een sarabande, twee gavottes, en tenslotte een gigue.

Dit concertprogramma vanuit het Konzerthaus Berlin staat volledig in het teken van W. A. Mozart. Het Carl Philippe Emanuel Bach Kamerorkest staat onder leiding van Hartmut Haenchen. In de uitvoeringen van Haenchen en zijn gereduceerde ensemble komen de veelzijdige kwaliteiten van Mozarts muziek optimaal naar voren, mede door de uitstekende instrumentatie en divisie van de orkestpartijen. Stefan Vladars fijnzinnige touché en stillistische zekerheid maakt hem een ideale partner voor Haenchen en zijn orkest. Op het programma staan Mozarts Divertimento in Es-groot (KV. 113), het Pianoconcert Nr. 20 (KV. 466) en de ‘Jupiter’ Symfonie Nr. 41 in C (KV. 551).

De Argentijnse dirigent en klavecinist Leonardo García Alarcón leidt zijn ensemble Cappella Mediterranea in een programma gewijd aan Italiaanse barokmuziek. Het ensemble speelt een aantal prachtige barokwerken van Francesco Cavalli, een vooraanstaand componist uit het Venetië van de 17e eeuw, en twee van zijn bekendste leerlingen, Barbara Strozzi en Antonia Bembo. De Argentijnse sopraan Mariana Flores zingt de vocale werken. Op het programma staan ‘Mira questi due lumi’ uit Cavalli’s Le nozze di Teti e di Peleo, ‘Dimmi, Amor, che farò’ uit L'Oristeo, ‘Sinfonia della notte’ uit L’Egisto, en ‘E vuol dunque Ciprigna’ uit Ercole Amante; ‘M’ingannasti in verità’ uit Bembo’s Produzioni armoniche consacrate a Luigi XIV; Strozzi’s Sino alla morte, Che si può fare, Lagrime mie, L’amante segreto, en è Pazzo il moi core; Biagio Marini’s La Romanesca; Tarquinio Merula’s Aria Sopra La Cieccona; en Dario Castello’s Sonata Seconda. Deze opname vond plaats in de magnifieke Église Notre-Dame in Sablé-sur-Sarthe, Frankrijk, op 26 augustus 2020.

De legendarische Sir András Schiff neemt in dit bijzondere concert met het Freixenet Symfonieorkest van muziekschool Reina Sofía de dubbelrol van dirigent én solist op zich. Het programma begint met Johann Sebastian Bachs Klavierconcert nr. 5 in f-klein, BWV 1056, met Schiff zelf achter de piano. Felix Mendelssohns prachtige ‘Italiaanse’ Symfonie nr. 4 sluit het concert af. Deze uitvoering werd op 18 juni 2024 opgenomen in Auditorium 400 van het Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía in de Spaanse hoofdstad Madrid.

Iván Fischer dirigeert het Boedapest Festival Orkest in deze concertopname uit 2015 vanuit de Béla Bartók Nationale Concertzaal in Boedapest, Hongarije. Het concert begint met Sergej Prokofjevs Ouverture op Hebreeuwse thema's, Op. 34. Daarna schittert Thomas Zehetmair als soloviolist in Prokofjevs Vioolconcert nr. 2, Op. 63. Het tweede deel van het concert draait om Igor Stravinsky: muziek geschreven voor het ballet 'Jeu de cartes' (1937), en de Vuurvogelsuite nr. 2 (1919). Jeu de cartes behoort tot Stravinsky's neoklassieke werken en bestaat uit drie delen ('giften'). De Vuurvogelsuite nr. 2 is gebaseerd op de muziek uit het gelijknamige ballet, geschreven voor Sergej Diaghilevs Ballets Russes, dat in 1910 in Parijs de première beleefde.

Maestro Myung-Whun Chung leidt het orkest en koor van het Maggio Musicale Fiorentino, uitgebreid met twee vocale solisten, in deze indrukwekkende uitvoering van Gustav Mahlers Symfonie nr. 2 in c mineur, 'Auferstehung'. Sopraan Christiane Karg en alt Claudia Huckle zijn de solisten. Deze vijfdelige symfonie werd geschreven tussen 1888 en 1894 voor groot orkest, koor, en sopraan- en alt-solist. Mahler verkent door de hele symfonie de thema's leven, dood en wederopstanding. Het eerste deel doet denken aan een begrafenismars, terwijl het tweede, een sierlijke Ländler, een scherp contrast vormt met het sombere karakter van het eerste. Het derde deel is een Scherzo, gebaseerd op Mahlers toonzetting van 'Des Antonius von Padua Fischpredigt' uit de cyclus Des Knaben Wunderhorn. De componist gebruikte ook een ander Wunderhorn-gedicht, 'Urlicht' (Oerlicht), voor het vierde deel, waarin zowel tekst als muziek door de alt worden gezongen. Het koor maakt zijn entree in het tweede deel van het vijfde en laatste deel in het 'Auferstehung'-koor. Deze uitvoering werd in 2021 opgenomen in het Teatro del Maggio Musicale Fiorentino in Florence, Italië.

Dit kamermuziekconcert is onderdeel van de concertreeks ‘Preludio’ van de Reina Sofía School of Music in de Spaanse hoofdstad Madrid. Het programma begint met Joseph Haydns Concert in D-groot voor cello en orkest, H VIIb: 2 (in een arrangement voor cello en piano), uitgevoerd door cellist Alejandro Gómez Pareja en pianist Miguel Ángel Ortega Chavaldas. Vervolgens presenteren violist Cecilia Novella Genovés en pianist Alina Artemyeva Pjotr Iljitsj Tsjaikovski’s 'Souvenir d'un lieu cher', op. 42. Violist Genovés speelt aansluitend Eugène-Auguste Ysaÿe’s Sonate voor soloviool in d-klein, op. 27, nr. 3. Hierna staat Henry Vieuxtemps’ Capriccio, op. 55, ‘Hommage à Paganini’, op het programma, uitgevoerd door altviolist Mario Carpintero Martín. Contrabassist Ramsés Martínez Millán en pianist Marharyta Kozlovska sluiten het programma af met een uitvoering van Johannes Sperger’s Sonate voor contrabas en altviool in D-groot (in een arrangement voor contrabas en piano). Deze uitvoering werd op 30 april 2024 opgenomen in het Auditorio Sony van de Reina Sofía School of Music in Madrid, Spanje.

In 2006 gingen Gidon Kremer en Martha Argerich op tournee, waarbij ze een programma bestaande uit solo’s en duetten van Bartók en Schumann uitvoerden. De documentaire Memory of a Concert legt het laatste concert van hun tournee vast, opgenomen in de Berliner Philharmonie. Het concert bevat een zeldzame solo-uitvoering van Martha Argerich, afgerond met een persoonlijk en aangrijpend commentaar van Gidon Kremer. Op het programma staan Schumanns Vioolsonate nr. 1, Op. 10, Vioolsonate nr. 2, Op. 12, Kinderszenen, Op. 15; Bartóks Vioolsonate nr. 1 Sz 75 en Vioolsonate nr. 2 Sz 76.

Roberto Prosseda (1975) speelt Mozarts Pianosonate Nr. 5 (KV. 283) en vier Impromptu's, Op. 90 van Franz Schubert. Het concert eindigt met een uitvoering van Chopins virtuoze Ballade Nr. 4, Op. 52. Prosseda staat voornamelijk bekend om zijn uitvoeringen van onbekende, herontdekte van Felix Mendelssohn, van wie hij het volledige piano-oeuvre op negen cd's voor Decca heeft vastgelegd. Sinds 2012 geeft Prosseda ook educatieve concerten samen met de robotpianist TeoTronico om de verschillen tussen de letterijke uitvoering en menselijke interpretatie te demonstreren.

Conrad van Alphen dirigeert Sinfonia Rotterdam in een uitvoering van Pjotr Iljitsj Tsjaikovski's Fantasie-ouverture 'Romeo en Julia'. Van Alphen richtte Sinfonia Rotterdam op in 2000. Onder zijn bezielende leiding groeide het orkest uit tot één van de bekendste orkesten van Nederland. Tsjaikovski baseerde zijn compositie op William Shakespeares beroemde toneelstuk 'Romeo and Juliet'. Nadat hij in 1870 de eerste versie van zijn compositie voltooide, herschreef hij het werk nog tweemaal: pas 10 jaar later voltooide hij zijn derde en laatste versie. De Fantasie-ouverture opent met een langzame inleiding, waarin de klarinetten en fagotten de boventoon voeren. Allesoverheersend is het wereldberoemde liefdesthema, wat voor de liefde tussen Romeo en Julia staat. Dit prachtige thema, dat in de eerste helft van het stuk wordt geïntroduceerd door de Engelse hoorns en de altviolen, blijft terugkeren in het hele werk. Aan het einde horen we het liefdesthema in mineur, wat de tragiek in dit meeslepende liefdesverhaal onderstreept.

Josquins vindingrijkheid bij het verwerken van bestaand muzikaal materiaal blijft ongeëvenaard. De Catalaanse basbariton Josep Cabré en zijn Companyia Musical richten de schijnwerpers op een sterk staaltje van Josquins kunnen: de Missa Fortuna desperata, waarin de drie stemmen van een Italiaans lied zowel apart als gecombineerd worden ingezet – een technische tour de force die ook nog eens prachtig klinkt.

Franz Welser-Möst dirigeert het Cleveland Orchestra in een concert met een verrukkelijk werk van Mozart, dat een emotionele betekenis heeft voor de dirigent: Symfonie nr. 36 'Linz', genoemd naar de geboortestad van Welser-Möst. Mozart componeerde dit stuk tijdens een tussenstop op zijn reis van Wenen naar Salzburg. Opgenomen in Severance Hall in Cleveland in januari 2022.